.Ψάχνουν συνένοχο στο έγκλημα λίγο πριν την κατάρρευση

Το μόνο που μπορεί να υποσχεθεί μία οικουμενική κυβέρνηση είναι η καλή οργάνωση των συσσιτίων. Κατανοούμε την αγωνία των κυνηγών του Μινώταυρου μην τυχόν και βρεθούν μόνοι στο δωμάτιο με το «τέρας». Διότι εκεί είναι το πραγματικό πρόβλημα. Είναι μόνοι. Δεν υπάρχει δράκος στο παραμύθι και τέρας στο δωμάτιο, αλλά μόνο ένας τεράστιος καθρέπτης...

Επιχείρησαν να στήσουν την νέα διαπλοκή, να κυριαρχήσουν στο εγχώριο πολιτικό και οικονομικό σκηνικό για τα επόμενα δέκα χρόνια. Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν ήταν ένα σύμπτωμα της στιγμής, μία τυχαία συμμαχία που προέκυψε από μία ιστορική αναγκαιότητα για την συγκρότηση μιας κυβερνητικής πλειοψηφίας. Ήταν το προϊόν ενός καλοδουλεμένου σχεδίου, το οποίο άρχισε να «κτίζεται» μετά την στροφή του Αντώνη Σαμαρά στο μνημονιακό στρατόπεδο.

Το περίεργο αυτό πολιτικοοικονομικό μόρφωμα απειλείται με κατάρρευση. Η διάσπαση των άλλοτε πανίσχυρων συμμαχιών δεν αφορούν το ραδιοτηλεοπτικό τοπίο. Αυτή είναι η αφορμή. Η αιτία βρίσκεται στην προοπτική της εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη.

 Είναι μεγάλη η ευθύνη για να την αναλάβει κάποιος, ακόμη κι αν πρόκειται για ανθρώπους που έχουν κτίσει τις περιουσίες τους με κρατικά συμβόλαια και έχοντας τις πλάτες ισχυρών ξένων παραγόντων. Αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι σε μία τέτοια περίπτωση κινδυνεύουν να βρεθούν υπόλογοι για πολλά περισσότερα από εκείνα που πραγματικά τους αναλογούν.

Τώρα επιχειρούν να ντυθούν με τον μανδύα του πατριωτισμού και καλούν κυβέρνηση και αντιπολίτευση να τα βρουν για το καλό του τόπου! Εκπληκτική πρόταση. 

Μόνο που άργησε μερικά χρόνια. Θα έπρεπε να είχε γίνει τότε που προσκαλούσαν τον Αλέξη Τσίπρα ως μεσσία στον Σύνδεσμο Ελληνικών Βιομηχανιών.

Αν ο Αλέξης Τσίπρας είχε βοηθήσει τότε την κυβέρνηση Σαμαρά, η χώρα θα βρισκότανε σήμερα έξω από τα μνημόνια και σε τροχιά ισχυρής ανάπτυξης. Αλλά δεν το έκαναν.

 Όχι γιατί δήθεν είχαν μία καλύτερη πρόταση από τον Σαμαρά, όπως και αποδείχτηκε ότι δεν είχαν, αλλά διότι το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν η δημιουργία του δικού τους συστήματος εξουσίας. Της δικής τους διαπλοκής. Μπορούσαν σε εκείνη την φάση να επιβάλλουν στην τότε κυβέρνηση κανόνες δικαίου στο παιγνίδι.

 Να τελειώνουμε μια για πάντα με τις σχέσεις στοργ

ής του κράτους με τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες και τους επίορκους πολιτικούς. Αλλά δεν τους ενδιέφερε η ισονομία, καθώς ο στόχος τους ήταν τα κρατικά συμβόλαια της επόμενης ημέρας. Ήθελαν να γκρεμίσουν το προηγούμενο σύστημα εξουσίας και να αναδείξουν το δικό τους.

Για ποιά συναίνεση μιλούν; Ποιοί; Κι εν πάση περίπτωση, ας πούμε ότι την «τρώνε» την ιστορία στην Νέα Δημοκρατία και λένε «ναι». Με ποιούς θα συμφωνήσουν σε κάτι; Με τον Παππά, τον Σπίρτζη, τον Πολάκη, τον Κατρούγκαλο, τον Κοτζιά, τον Καμμένο; Το DNA αυτής της κυβέρνησης είναι συγκρουσιακό και το γεγονός αυτό οφείλεται σε αυτούς τους ανθρώπους.

Και τι πιστεύει κανείς; Ότι μπορεί να έχει εμπιστοσύνη στον Αλέξη Τσίπρα, όταν πέρυσι οδηγούσε σε ναυάγιο το Plan A για να θέσει σε εφαρμογή το Plan B, το σχέδιο της δραχμής; Πως μπορεί να έχει κανείς εμπιστοσύνη σε έναν άνθρωπο που πήγε στην Μόσχα για να ζητήσει από τον Πούτιν να μας τυπώσει δραχμές, όταν την ίδια ώρα ζητούσε από την Ευρώπη μία καλύτερη λύση από τις προηγούμενες, για να υπογράψει στην συνέχεια την χειρότερη συμφωνία όλων των εποχών;

Η πρόταση της συναίνεσης έρχεται για να καλύψει τα ίχνη ενός αποτυχημένου σεναρίου. Η δραχμή δεν ήταν ατύχημα για αυτούς, ήταν επιλογή. Και το σχέδιο δεν το σκέφτηκε μόνος του ο Αλέξης Τσίπρας. Αν μπορούν να βγάλουν την χώρα από τα αδιέξοδα των δικών τους πολιτικών, ας το κάνουν. Διαφορετικά ας μας αδειάσουν την γωνιά. Συνένοχους στο έγκλημα δεν θα βρουν...

Θανάσης Μαυρίδης

thanasis.mavridis@liberal.gr

.Εθισμένος στον τζόγο

Δεν ξέρουμε αν ο Θεός παίζει ζάρια, αλλά ο Αλέξης Τσίπρας σίγουρα παίζει. Πρόκειται για έναν μανιώδη τζογαδόρο, εθισμένο στο παιγνίδι της εξουσίας, ο οποίος είναι έτοιμος να παίξει τα ρέστα του παίζοντας το μέλλον των παιδιών μας. Χτες μιλούσε για το χρέος, σήμερα λέει ότι το στοίχημα είναι η ποσοτική χαλάρωση και αύριο το στοίχημα θα είναι κάποιο άλλο. 

Την προηγούμενη φορά το πάθος του κ. Τσίπρα κόστισε στη χώρα μερικά δισεκατομμύρια. Θα θυμάστε ότι πήγε στην Ευρώπη λέγοντας ότι είχε στα χέρια του μία πρόταση «στην οποία η κύρια Μέρκελ δεν θα μπορούσε να πει όχι». Δεν μας είπε ποι... περισσότερα »

.Τέταρτο μνημόνιο και τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση!

Η τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, όταν και αν αυτή συμβεί, θα είναι η ταφόπλακα της ελληνικής οικονομίας για πολλά – πολλά χρόνια. Αυτή την φορά θα υπάρξει κούρεμα των καταθέσεων. Και ποιος έχει πάνω από 100.000 ευρώ σε μία τράπεζα; Μόνο οι επιχειρήσεις! Με άλλα λόγια, μία πιθανή τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση θα διαλύσει (στην κυριολεξία) και τις τελευταίες επιχειρήσεις που συνεχίζουν να λειτουργούν σε ελληνικό έδαφος.

Πόσο πιθανή είναι μία τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση; Όσο πιθανό είναι κι ένα τέταρτο μνημόνιο. Η έλλειψη εμπιστοσύνης, ο φόβος της δραχμής και η λαίλαπα των κόκκινων δανείων είναι ένας θανατηφόρος συνδυασμός. Η κρίση αναπαράγεται διαρκώς και οδηγεί την χώρα σε μία ολοκληρωτική καταστροφή. Το τέταρτο μνημόνιο είναι προ των πυλών. 

Πλέον το παραδέχονται όλοι! Οι πιθανότητες να το αποφύγουμε είναι ελάχιστες και αυτές μπορούν να προκύψουν μόνο μέσα από έναν συνδυασμό σημαντικών πολιτικών εξελίξεων στην Ελλάδα και μεγάλων ανατροπών στην Ευρώπη.

Η Οικονομία δεν μπορεί να λειτουργήσει δίχως τραπεζικό σύστημα. Σε κανένα μέρος του κόσμου και με καμία κυβέρνηση. Οι τράπεζες δεν είναι σήμερα σε θέση να σηκώσουν μία προσπάθεια ανασυγκρότησης. Δεν μπορούν να δώσουν δάνεια, δεν επιτελούν τον ρόλο τους. Όλα τα υπόλοιπα είναι για να έχουμε να λέμε. Τα πράγματα, όμως, επιδεινώνονται εξαιτίας δύο γεγονότων: 

Το πρώτο είναι η χειροτέρευση του πολιτικού κλίματος. Αυτή η κυβέρνηση δεν πείθει για τις προθέσεις της και για την πολιτική της. Το δεύτερο γεγονός είναι παράγωγο του πρώτου: Το πολιτικό κλίμα έχει ως αποτέλεσμα να νεκρώσει η επενδυτική δραστηριότητα και να αυξηθεί η απροθυμία των δανειοληπτών να συνεργαστούν με τις τράπεζες.

Τα capital controls δεν επηρεάζουν άμεσα την ζωή των εκατοντάδων χιλιάδων εργαζομένων, υπό την έννοια ότι ένας μισθωτός των 1.000 ευρώ χρειάζεται δυόμιση εβδομάδες για να πάρει σε μετρητά τα χρήματά του από το ATM. 

Επηρεάζεται όμως έμμεσα, αφού τα capital controls πλήττουν τις επιχειρήσεις. Το ίδιο θα συμβεί με μία πιθανή τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Σε πρώτη φάση οι μεγάλοι χαμένοι θα είναι οι επιχειρήσεις. Αυτό θα έχει όμως ως συνέπεια να υπάρξει ένα νέο κύμα λουκέτων και απολύσεων. Οι επιπτώσεις θα είναι σημαντικές και θα αφορούν όλους μας…

Μέχρι χτες το πρόβλημα ήταν να υπάρξει μία λύση στα κόκκινα δάνεια. Να δημιουργηθεί ένα δίκαιο πλαίσιο και ταυτόχρονα να λυθούν νομικά τα χέρια των τραπεζιτών, έτσι ώστε να είναι σε θέση να έρχονται σε συμφωνίες και να σώζουν επιχειρήσεις. Διότι με την υπάρχουσα νομοθεσία θα πρέπει να είναι κανείς τρελός για να βάλει την υπογραφή του κάτω από μια ρύθμιση. Τώρα προστίθεται ένα ακόμη πρόβλημα, αυτό της πολιτικής αβεβαιότητας. Κι η πολιτική αβεβαιότητα προκύπτει από την αποτυχία της κυβέρνησης. Είναι δικό της έργο.

Θανάσης Μαυρίδης

.Λέτε να μας κλαίνε πιο πολύ απ' τους νεκρούς ;

Λέτε να μας κλαίνε πιο πολύ και από τους νεκρούς ;

Οι πρόσφατες δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ περί ταξικών πρόσημων στην οικονομική και κοινωνική πολιτική της Κυβέρνησης μόνο οργή και κλαυσίγελο προκαλούν. Οργή γιατί αναδεύεται σε όλο της το μέγεθος η υποκρισία από ένα κόμμα που υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύει το διαχρονικά κατοχυρωμένο στη συνείδηση των πολιτών ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς. Κλαυσίγελο αφού τέτοιες απόψεις  οδηγούν καθημερινά σχεδόν σε κωμικοτραγικές καταστάσεις αλληλοσυγκρούσεων ανάμεσα στα διάφορα κυβερνητικά φερέφωνα.

Οι πολιτικές μαλάξεις του ΣΥΡΙΖΑ στον έμφορτο φόρων έλληνα πολίτη, η παρατεταμένη πολιτική θωπεία και η διαρκής κολακεία του λαού, απλά προκαλούν και, κατ’ επίφαση βέβαια, πείθουν μόνο τους βρι-κόλακες και σφουγγοκωλάριους των υπουργικών γραφείων. 

 Γνώριζε και γνωρίζει καλά ο σημερινός σκληρός πυρήνας κυβερνητικής εξουσίας και το επικοινωνιακό επιτελείο του ότι αυτό που κολακεύει περισσότερο αυτόν που γίνεται στόχος κολακείας, είναι το γεγονός ότι θεωρείται άξιος κολακείας ! Η ενορχηστρωμένη όμως πολιτική πρόκλησης και διατήρησης της λαϊκής αυταρέσκειας μέσω της μεγαλοστομίας και της σωτηριολογίας ολοκλήρωσε πια το δαιμονικό της κύκλο.

Από την άλλη βέβαια το να αποκηρύξει ο Τσίπρας την κολακεία, είναι σαν να αποκηρύσσει ο Πάπας το αλάθητο. Όμως η θεατρική παράσταση με πρωταγωνιστές τον αγαθοεργό ηγεμόνα και τον τάλανα λαό δεν προκαλεί πλέον το ενδιαφέρον, το θέατρο είναι σχεδόν άδειο και οι εγκλωβισμένοι θεατές άρχισαν να αυτομολούν με ταχύ ρυθμό. Η επίκληση του φόβου για το παλιό τέρας που καραδοκεί δεν πείθει, ενώ οι κυβερνώντες άρχισαν να βλέπουν το δικό τους πρόσωπο στον καθρέφτη των τεράτων…

Ύστατο επικοινωνιακό τέχνασμα, τελευταία ίσως προσπάθεια για αποφυγή του ρυθμού πολιτικής και εκλογικής συρρίκνωσης για το κυβερνητικό σύμφυρμα, η παντιέρα για το ταξικό πρόσημο στην πολιτική του. 

Οι κυβερνητικοί γραμμιτζήδες και τα παπαγαλάκια τους  επιμένουν ότι ο ορυμαγδός των περικοπών και της άκρατης φορολόγησης, κάνουν τους πένητες να αγάλλονται και τους άρχοντες να ολοφύρονται ικετεύοντας γονυπετείς τον  εξολοθρευτή των αστών , τρόφιμο του μεγάρου Μαξίμου, για τη σωτηρία τους. Τρισόλβιος και τρισμακάριστος ο λαός, ημιθανείς οι μεγαλοαστοί αναμένουν ενεοί τον ταξικό αφανισμό τους από τους κυβερνητικούς μουτζαχεντίν !

Η φαντασίωση αντικατέστησε τη φαντασία και η ομολογημένη αυταπάτη πέρασε στην κοινωνία απλά ως κοινή απάτη. Οι ταξικοί αποστάτες έγιναν σύγχρονοι Εφιάλτες στα όνειρα αλλά και στην καθημερινότητα του χειμαζόμενου Ελληνικού λαού ενώ οι μεγάλες παραδόσεις και αξίες της Αριστεράς και του προοδευτικού κόσμου από παντιέρες και σύμβολα αξιοπρέπειας έγιναν το ευτελές περιτύλιγμα του εθνολαϊκιστικού αχταρμά που μας κυβερνά.

 Πολιτικά καρακόλια και κύμβαλα, πολιτικά παράφρονες και στρεψόδικοι, μοιράζουν απλόχερα δισεκατομμύρια και συσκοτίζουν ανερυθρίαστα την ωμή πραγματικότητα  και τη βαρβαρότητα των αριθμών.

Οι κυβερνώντες, έμπλεοι χαράς και αλαζονικής περιαυτολογίας, εμμένουν ότι το πρόσημο της πολιτικής τους είναι ταξικό. Με περίσσεια κομπορρημοσύνη δηλώνουν προστάτες των φτωχών ενώ κάποιοι , ευρισκόμενοι σε μια παρατεταμένη κατάσταση πολιτικής αφασίας, φαντασιώνονται πολέμους ταξικούς μυρίζοντας τη νίκη , όπως ο εισβολέας τρελαίνεται από χαρά οσφραινόμενος την πρωινή μυρωδιά των Ναπάλμ…

Εδώ η τακτική σηκώνει τα χέρια. Ο Λένιν, σύμβολο της παραδοσιακής Αριστεράς, και η πολιτική του τακτική μηδενίζονται. Δεν είναι ένα βήμα μπρος και δυο βήματα πίσω. Δεν πρόκειται για μια τακτική υποχώρηση της κυβέρνησης. Εδώ δεν υπάρχει τακτική. Δεν υπάρχει επανεκκίνηση μετά την καταιγίδα. Δεν υπάρχει στρατηγική. Μιλάμε για το θρίαμβο του τυχαίου. Κανένα βήμα μπρος και εκατοντάδες βήματα πίσω ! Αυτό ζούμε δυστυχώς σήμερα. 

Δεν καταλαβαίνουν ή προσποιούνται ότι δεν καταλαβαίνουν οι κυβερνώντες και ο Αλέξης Τσίπρας ότι ο μύθος τους είναι μια θρησκεία στην οποία δεν πιστεύει πια σχεδόν κανείς. «‘Ως σε στενάζω τῶν τεθνηκότων πλέον» γράφει ο μέγας Ευριπίδης . Λέτε να μας κλαίνε πιο πολύ και από τους νεκρούς ; Θα δείξει….

.Θέμα χρόνου η απόδραση…

Φαίνεται πως το Φθινόπωρο του 2016 επιβεβαιώνει τα πλέον απαισιόδοξα σενάρια για την πορεία της κυβέρνησης και το χρόνο που της έχει απομείνει σε σχέση με την παραμονή στην εξουσία. Όσοι πιστεύουν πως αρκεί ο ζήλος της καρέκλας και τα οφέλη της νομής της εξουσίας για να μείνει μια κυβέρνηση εκεί, κάνουν λάθος. 

Η ανοχή της κοινωνίας είναι που ορίζει τη μακροημέρευση ή όχι της κάθε εξουσίας. Η ανοχή επιτυγχάνεται είτε με την πειθώ και τη γοητεία, είτε με το φόβο. Από τη στιγμή που μια κυβέρνηση μετέρχεται του φόβου, μετρά μέρες (επειδή κάποιοι παίρνουν τις εκφράσεις τοις μετρητοίς ν... περισσότερα »

.Ο εργαζόμενος και πάλι στο επίκεντρο για την ανάπτυξη της σύγχρονης επιχείρησης

Αισιόδοξοι για την παγκόσμια οικονομία εμφανίζονται 3 στους 4 επιχειρηματίες, βλέποντας την ίδια στιγμή αύξηση των προσλήψεων πλήρους απασχόλησης και άνοδο των προβλεπόμενων καθαρών εσόδων, στο άμεσο μέλλον. 

Τα συμπεράσματα αυτά προκύπτουν από την έρευνα Global Entrepreneur Indicator (GEI), που πραγματοποίησε το Entrepreneurs’ Organization (EO), στο διάστημα Μαρτίου - Αυγούστου 2016. Μάλιστα, ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον στοιχείο που αποκαλύπτει η έρευνα είναι ότι το επιχειρηματικό κλίμα παρέμεινε σχετικά σταθερό σε όλο τον κόσμο κατά τη διάρκεια των τελευταίων έξι μηνών, παρά το Brexi... περισσότερα »

.4 άδειες εσείς! 24 μονάδες διαφορά εμείς!

Όση αξία και να έχει σήμερα η ακρίβεια των μετρήσεων της κοινής γνώμης, δεν παύουν να αποτελούν έναν δείκτη των διαθέσεων της. Ιδίως δε, όταν όλες αποτυπώνουν μεγάλες διαφορές στις επιδόσεις των κομμάτων και στα παράπλευρα στοιχεία της δράσης τους.

Είναι γεγονός πως ο ΣΥΡΙΖΑ εισήλθε στην φάση της φθοράς του πολύ γρήγορα, αμέσως μετά την εκλογή του νέου αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας και λίγους μήνες μετά την δεύτερη εκλογική  νίκη του…

Είναι κοινός τόπος πως αυτή η ραγδαία κατακρήμνιση του οφειλόταν, πρώτον, όχι στα πεπραγμένα του, αλλά σε αυτά που υποσχέθηκε και δεν τήρησε και δεύτερον, φαίνεται πως ο Ελληνικός λαός που του χάρισε τέσσερις  σημαντικές νίκες , δεν του αναγνώρισε καμία περίοδο χάριτος μετά την τελευταία. Θεώρησε ως ενιαία την περίοδο από τον Ιανουάριο 2015 έως τις μέρες μας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ευθύς ως διαπίστωσε πως η δημοσκοπική  διαφορά με την Νέα Δημοκρατία παγιωνόταν και διευρυνόταν, περιέπεσε σε μια αβυσσαλέα περιδίνηση.  Από τις αρχές του καλοκαιριού και μετά η μια ήττα διαδέχονταν την άλλην, το ένα λάθος το άλλο. Όπως εύστοχα επισημαίνει ένας πολιτικός σχολιαστής, « παλιότερα ο ΣΥΡΙΖΑ πετούσε την μπάλα στην κερκίδα και αυτή έμπαινε γκολ. Σήμερα από τα δύο μέτρα και σε άδεια εστία, στέλνει την μπάλα στην κερκίδα.»

Ως γνωστόν η περιδίνηση έχει τα χαρακτηριστικά της επιταχυνόμενης πτώσης, με απώλεια κάθε ελέγχου, κάθε στήριξης. Είναι το ελάχιστο χρονικό διάστημα πριν την καταστροφή. Είναι το φαινόμενο που αδυνατούν να αντιμετωπίσουν και οι πιο έμπειροι χειριστές αεροπλάνων. Σε παρόμοια φάση βρίσκεται σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ.

Οι πανικόβλητες και σπασμωδικές κινήσεις του μετά την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας φανερώνουν πως η πτώση του έχει λάβει τα χαρακτηριστικά μη επιστροφής. Η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου που βιώνει την σκληρή καθημερινότητα, που συγκρίνει πλέον την διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με αυτήν των Σαμαροβενιζέλων, διαπίστωσε πως η επαγγελλόμενη  ευταξία στο τηλεοπτικό τοπίο ήταν το πρόσχημα για τον έλεγχο της ενημέρωσης του και της ψυχαγωγίας του. Πως τελικά του περιόριζε δραματικά το εύρος του ζάπινγκ, την αποκλειστική μορφή διασκέδασης που απέμεινε σε εκατομμύρια δυσπραγούντες πολίτες.

Πάντα υπάρχει μια σταγόνα, η καθοριστική, που ξεχειλίζει το ποτήρι. Πάντα υπάρχει ένα γεγονός που καθιστά μια κατάσταση άνευ επιστροφής. Και όλος ο χειρισμός του θέματος των τηλεοπτικών αδειών, που βρίσκεται εν εξελίξει, φαίνεται πως αποτελεί αυτό το κρίσιμο συμβάν, την μοιραία σταγόνα.

Οι επιλογές που έχει η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ είναι δύο. Ή να αποδράσει τραυματισμένη βαρύτατα, αλλά ζωντανή ή να παραμείνει στην εξουσία μέχρι την καταστροφή. Και νομίζω πως αυτήν την στιγμή δεν διαθέτουν και τα καθαρό μυαλό για να αποφασίσουν. Η περιδίνηση επιφέρει όχι μόνον την απώλεια στήριξης, αλλά και την απώλεια ελέγχου, λόγω ιλίγγου, των κυβερνητών.

Οι 24 μονάδες διαφορά της τελευταίας δημοσκόπησης- ενδεχομένως υπερβολική ως προς το μέγεθος της – συνεκτιμώμενη μαζί με τις άλλες δημοσκοπήσεις, θέτουν το ερώτημα κατά πόσον η συγκυβέρνηση μπορεί να διαχειρισθεί πολιτικά τον τεράστιο όγκο των προβλημάτων που καλείται να αντιμετωπίσει. Και αν η ίδια δεν μπορεί να το εκτιμήσει γιατί δεν είναι σε θέση να ζυγίσει ψυχρά την κατάσταση, όσοι παρακολουθούμε μακρόθεν τις εξελίξεις  πιστεύουμε πως η μόνη λύση είναι οι εκλογές.

Σάκης Μουμτζής

Liberal