.Δεν είναι πόλεμος πολιτισμών

Οχι, δεν είναι πόλεμος πολιτισμών αυτός. Είναι πόλεμος μεταξύ της Δύσης και μίας εγκληματικής οργάνωσης. Η θεωρία περί πολέμου πολιτισμών είναι το πιάτο που ταϊζει εξίσου τον ISIS και τη λαϊκίστικη, ξενοφοβική Ευρώπη… To δημοφιλέστερο όνομα στον κόσμο δεν είναι το Τζορτζ. 

Δεν είναι ούτε ο Τζον, μήτε ο Κρις ή ο Τζιμ. Το δημοφιλέστερο όνομα στον κόσμο είναι το Μοχάμεντ. Λογικό. Ενας στους τέσσερις ανθρώπους στον πλανήτη είναι μουσουλμάνος και στις κοινωνίες του Ισλάμ δίνουν στα αγόρια τους το όνομα του Προφήτη.

Στον πλανήτη ζουν περίπου 1,7 δισεκατομμύρια μουσουλμάνοι. Οι χριστιανοί είναι μισό δισεκατομμύριο περισσότεροι. Ας πούμε τώρα ότι εμείς, ανεξαρτήτως υπαρξιακής τοποθέτησης, ανήκουμε στη χριστιανική πλευρά της ανθρωπότητας. Πιστεύει κανείς στα σοβαρά ότι έχουμε πόλεμο με 1,7 δισεκατομμύρια ανθρώπους;

Ναι, φυσικά και έχουμε πόλεμο. Οχι όμως με τους μουσουλμάνους. Δεν είναι μία σύγκρουση πολιτισμών αυτή. Είναι η μάχη που καλείται να δώσει ο δυτικός κόσμος απέναντι σε μία εγκληματική οργάνωση. Και όσο η τρομοκρατία προάγεται σε πόλεμο πολιτισμών, τόσο οι εγκληματίες του ISIS θα θρέφουν τα ερείσματα που καλλιεργούν στους παραπλανημένους ομόδοξους τους. Τι επιδιώκει τώρα ο ISIS; Να δυναμώσουν οι φωνές για πόλεμο πολιτισμών ώστε να ισχυριστεί πώς αμύνεται στο όνομα του Προφήτη.

Εμείς, ως Ευρωπαίοι, αρχίζουμε σταδιακά να διαμορφώνουμε τελετουργικό και προδιαγεγραμμένο πλαίσιο αντιδράσεων: στη Γαλλία δεν έχουν μαζέψει ακόμα τα ρεσό του Μπατακλάν και θα ανάψουμε καινούργια στις Βρυξέλλες. Θα σηκώσουμε βελγική σημαία στο facebook, θα κρεμάσουμε σημειώματα θα στείλουμε σκέψεις, προσευχές, ενέργεια. Υστερα, σαν μανιτάρια που φυτρώνουν από δάκρυα, θα εμφανιστούν οι ελεγκτές του πένθους. 

«Πώς είναι δυνατόν να πενθείτε για τριάντα Βέλγους και όχι για τα παιδιά που πνίγονται στο Αιγαίο;» Στο τέλος, όταν πέφτει η σκόνη και το χώμα στους τάφους, αναπαράγονται οι ίδιες και οι ίδιες αναλύσεις για την οργή των αγοριών στα μουσουλμανικά γκέτο και τις θύελλες που θερίζει η Ευρώπη. Μετά ξημερώνει η Κυριακή που διαβάζεις κάτι για τον πόλεμο των πολιτισμών, τους πρόσφυγες που αρνούνται δέματα με σταυρό, την κλειτοριδεκτομή σε σκοτεινά υπόγεια των Βρυξελλών.

Ο δυτικός κόσμος, πρέπει, επιτέλους, να αναλάβει αποφασιστική δράση κατά των εγκληματιών του ISIS. Το να θεωρείς τους φονιάδες πολιτιστικό πόλο, ισοδυναμεί με την απόδοση θεσμικής οντότητας σε μαφιόζικη οργάνωση

Ναι, η ένταση των γεγονότων είναι τόσο μεγάλη που καθιστά δύσκολη την εκλογίκευση. Οι επιθέσεις επενδύονται με το θρησκευτικό κίνητρο των δραστών και η γενίκευση είναι αναπόφευκτη. Μπορείς, βέβαια, να παρατηρήσεις ότι το μουσουλμανικό στοιχείο στην Ευρώπη είναι ισχυρό εδώ και δεκαετίες, όμως από τα γκέτο δεν έβγαιναν σπίθες ανάφλεξης. 

Και σήμερα, μιλάμε για λίγες δεκάδες τρομοκρατών μέσα σε έναν μουσουλμανικό πληθυσμό είκοσι εκατομμυρίων εντός Ευρωπαϊκής Ενωσης. Σε όλη την Ευρώπη ζουν 45 εκατ. μουσουλμάνοι. Πόσοι πήγαν στο ISIS; Ούτε πέντε χιλιάδες. Ισως προσθέσεις ότι, με εξαίρεση την εξέγερση στα γαλλικά προάστια, όλοι αυτοί οι ισλαμικοί θύλακες της Ευρώπης δεν έδωσαν ποτέ ξεσπάσματα μαζικής βίας. Ναι, το ξέρω. Υπάρχουν κοινότητες που αντιμετωπίζουν τις γυναίκες ως ζώα και την πρόοδο ως σατανική απειλή, διάγοντας βίο που δεν συνάδει με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Κοινότητες δυσπροσάρμοστες. 

 Ποτέ, όμως, δεν απείλησαν ότι θα μας τινάξουν στον αέρα. Ούτε τώρα μας απειλούν.

Θα σου αντιγυρίσουν ότι τώρα υπάρχει το φυτίλι που ξεκινάει από το Ισλαμικό Κράτος και τελειώνει στην καρδιά της Ευρώπης. Μα, για αυτό η Ευρώπη, ο δυτικός κόσμος, πρέπει, επιτέλους, να αναλάβει αποφασιστική δράση κατά των εγκληματιών του ISIS. 

Το να θεωρείς τους φονιάδες πολιτιστικό πόλο, ισοδυναμεί με την απόδοση θεσμικής οντότητας σε μαφιόζικη οργάνωση. Και η λύση, μην κοροϊδευόμαστε, δεν είναι άλλη από τις χερσαίες επιχειρήσεις. Μπορεί οι επιχειρήσεις να απέχουν αρκετά από την πραγματικότητα, όμως, ναι, ο εχθρός είναι αυτός. Και είναι εκεί. Δεν είναι ούτε δίπλα ούτε μέσα μας. Εδώ υπάρχουν επιμέρους σπίθες που μπορούν να σβήσουν είτε με νερό, είτε με μπότα.

Η λαϊκίστικη Ευρώπη θα τα ανακατέψει όλα με το αίμα των νέων θυμάτων. ISIS, Ισλάμ, πρόσφυγες –μην έχουμε και εμείς αυταπάτες για όσα (δεν) θα ακολουθήσουν στο Προσφυγικό, εντάξει; Η Ευρώπη του λαϊκισμού και της ξενοφοβίας θρέφεται από το σκοτάδι της τρομοκρατίας και από τον φόβο που σηκώνει τις τρίχες στο σβέρκο του επιβάτη στο μετρό. Ουσιαστικά μοιράζεται το ίδιο πιάτο με τον ISIS. Η Ευρώπη της επιβίωσης ας κάνει πόλεμο. Τον σωστό πόλεμο. 

Κώστας Γιαννακίδης

.Οι αυταπάτες της Ευρώπης

Για μία ακόμη φορά μπορούμε να διαπιστώσουμε τα προφανή. Για μία ακόμη φορά διαπιστώνουμε πως το χτύπημα είχε βαριά συμβολική σημασία, χτύπημα στην «καρδιά της Ευρώπης», για μία ακόμη φορά διακηρύσσουμε πως ο φόβος δεν θα περάσει και για μία ακόμη φορά οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις υπόσχονται πως ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας θα είναι αμείλικτος.

 Και ας μην είναι αμείλικτος, ας είναι τουλάχιστον αποτελεσματικός. Για μία ακόμη φορά, η επίσημη Ελλάδα φρόντισε να αρθρώσει τον εσωτερικό μονόλογό της. 

Ενώ όλοι μιλούσαν για τρομοκρατία, ο κ. Τσίπρας υπενθύμισε πως «ο φόβος, το θρησκευτικό μίσος και ο ρατσισμός δεν θα νικήσουν την Ευρώπη». Και δεν εννοούσε βέβαια το θρησκευτικό μίσος που οπλίζει την τζιχάντ, ούτε τον ρατσισμό με τον οποίον αντιμετωπίζει το ριζοσπαστικό Ισλάμ τον δυτικό κόσμο.

Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Και όλοι φοβόμαστε πως θα το ξαναδούμε. Ο νέος που ζώνεται με εκρηκτικά και φορτωμένος με σούρες του Κορανίου, την τυφλή πίστη στον Θεό του και ένα σωρό ναρκωτικές ουσίες, δεν αφοπλίζεται ούτε απ’ τις καλές προθέσεις ούτε απ’ τον ανθρωπισμό μας. 

Αυτά θα ίσχυαν ενδεχομένως αν διεκδικούσε για τον εαυτό του συνθήκες για καλύτερη ζωή. Θέλει όμως να σκοτώσει και να σκοτωθεί. Είναι από μόνος του ένα απελευθερωμένο ένστικτο θανάτου. Υπάρχουν πολιτικές παράμετροι, οι οποίες θα μπορούσαν να ερμηνεύσουν το φαινόμενο; Υπάρχουν, αλλά δεν φτάνουν. Το Ισλαμικό Κράτος θέλει να μεταφέρει τον πόλεμο στην καρδιά της Ευρώπης, αξιοποιεί τους μουσουλμάνους που ζουν εκεί και εκμεταλλεύεται τις συνθήκες ελευθερίας που απολαμβάνουν τα κράτη της Ενωσης. 

Η «πολιτική» διάσταση του πολέμου αφορά περισσότερο τις τεχνικές του και λιγότερο την ουσία του.

Το Ισλαμικό Κράτος και οι τζιχαντιστές δεν θέλουν να επεκτείνουν την επικράτειά τους, να κατακτήσουν εδάφη. Θέλουν να καταστρέψουν τον δυτικό πολιτισμό. Ο πόλεμος αυτός δεν είναι κατακτητικός. Είναι πόλεμος μέχρις εσχάτων με στόχο τον ολοκληρωτικό αφανισμό του αντιπάλου. 

Ο εχθρός είναι ένας ολόκληρος τρόπος ζωής, ο δικός μας, από τα ρούχα που φοράμε ώς το ποτήρι το κρασί που πίνουμε. Αυτό δεν κατάλαβαν οι δυτικές δυνάμεις όταν άρχισαν τις άτσαλες παρεμβάσεις τους στον ισλαμικό κόσμο, έχοντας κατά νου γεωπολιτικούς συσχετισμούς ή οικονομικά κριτήρια. Θέλοντας, εν τη αφελεία τους, να διορθώσουν τον ισλαμικό κόσμο επί το δημοκρατικότερον.

Αυτό όμως θα πρέπει να καταλάβει η Ευρώπη αν δεν θέλει να καταστραφεί. 

Η τρομοκρατία τρέφεται από τα κύτταρα της πολυπολιτισμικής κοινωνίας, του στρεβλού οικοδομήματος που στηρίχθηκε στον πολιτισμικό σχετικισμό. Ο Σαλά Αμπντεσλάμ γεννήθηκε και έζησε στο Βέλγιο. Εκεί μυήθηκε στην τζιχάντ, εκεί αγόρασε τα εκρηκτικά του, εκεί τα αλεξίσφαιρα γιλέκα του, εκεί τα ναρκωτικά του κι εκεί κρυβόταν επί τέσσερις μήνες προστατευμένος στη Σιτέ.

Κάποτε θα έπρεπε να αφήσουμε τις προσευχές μας στον Ορθό Λόγο και να τον χρησιμοποιήσουμε για να αναρωτηθούμε τι είναι αυτό που απελευθερώνει το ένστικτο του θανάτου στο πλαίσιο ενός ολόκληρου πολιτισμού που είναι το Ισλάμ. Αφού πετάξουμε στα σκουπίδια τις θεωρίες περί κοινωνικής ανισότητας, πετρελαίων και αποικιοκρατίας. Η Ευρώπη δεν μπορεί να συμπεριφέρεται ως ΜΚΟ. Εχει ευθύνη απέναντι στον πολιτισμό της.  

ΤΑΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

.Η Δύση μπροστά στη Λερναία Ύδρα, που η ίδια δημιούργησε

Είναι κυνικά ανατριχιαστικός ο τρόπος που έχουν επιλέξει οι ηγέτες της «πολιτισμένης» Δύσης να διαχειρίζονται την επαναλαμβανόμενη φρίκη που βλέπουμε γύρω μας, είτε αυτή λαμβάνει χώρα στα σύνορα των Ευρωπαϊκών κρατών είτε στην καρδιά των πρωτευουσών της Γηραιάς Ηπείρου. Κι η συγκεκριμένη διαδικασία επαναλαμβάνεται τόσο μονότονα, που μοιάζει κάθε φορά νομοτελειακό πως πολύ σύντομα θα δούμε ξανά τέτοιες εικόνες.

Από τον Οσάμα Μπιν Λάντεν μέχρι τις Βρυξέλλες

Τι είδαμε και τι ακούσαμε λοιπόν μετά το διπλό δολοφονικό χτύπημα στις Βρυξέλλες; Πάνω-κάτω ό,τι είδαμε κι ακούσαμε πριν από μόλις τέσσερις μήνες μετά από τις επιθέσεις στο Παρίσι: οι ευρωπαϊκές πόλεις μετατρέπονται η μια μετά την άλλη σε πόλεις-φαντάσματα, η τρομοϋστερία στα ΜΜΕ χτυπάει «κόκκινο», οι ηγεσίες δηλώνουν αποφασισμένες να πατάξουν την τρομοκρατία, ενώ η απανταχού ακροδεξιά ενισχύεται έτι περαιτέρω υποσχόμενη σταυροφορίες εναντίον των απανταχού ισλαμιστών. Κατά τ’ άλλα, βέβαια, ο ISIS συνεχίζει ουσιαστικά ανενόχλητος το έργο του.

Καλό είναι να θυμόμαστε πως ανάλογες εικόνες είχαμε δει πριν από δέκα χρόνια κατά τις πολύνεκρες επιθέσεις στο μετρό του Λονδίνο και, προφανώς, κατά την 11η Σεπτέμβρη. Μόνο που τότε δεν υπήρχε ο ISIS, αλλά ήταν η Αλ Κάιντα του Οσάμα Μπιν Λάντεν (ένα ακόμη δημιούργημα της πολυσχιδούς αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής) που «στοίχειωνε» τον ύπνο του δυτικού κόσμου. 

Όταν  λοιπόν ο Μπάρακ Ομπάμα οργάνωνε και πετύχαινε πριν από τέσσερα χρόνια, μέσω ειδικής επιχείρησης, τη δολοφονία του Μπιν Λάντεν,ισχυρίζονταν πως «είχε κάνει τον κόσμο πιο ασφαλή». Δεν πέρασε και πολύς καιρός για να αποδειχτεί πόσο εσφαλμένη ήταν αυτή η εκτίμηση.Σύντομα τη σκυτάλη πήρε ο Τζιχάντι Τζον, για να ακολουθήσουν άλλοι χιλιάδες τυφλωμένοι από το μίσος του θρησκευτικού φονταμενταλισμού.

Το θανάσιμο παιχνίδι της αποσταθεροποίησης στη Μέση Ανατολή

Δυστυχώς για τις δυτικές κυβερνήσεις, αποδεικνύεται στην πράξη πως η Λερναία Ύδρα που εξέθρεψαν στις χώρες της Μέσης Ανατολής είναι πια εκτός ελέγχου. Γιατί αν υπάρχει ένα βασικό στοιχείο που συνδέει τις επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους, το Λονδίνο, το Παρίσι, μέχρι και τις Βρυξέλλες, αυτό έχει να κάνει με την ενορχηστρωμένη απόπειρα αποσταθεροποίησης στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στη Λιβύη κι εσχάτως στη Συρία.

Είναι ηλίου φαεινότερο λοιπόν πως εκεί που δυτικοί ηγέτες και μυστικές υπηρεσίες έσπερναν από κοινού επί δεκαετίες ανέμους, έχουμε φτάσει στο σημείο να θερίζουν τις θύελλες απλοί πολίτες στο Παρίσι, τις Βρυξέλλες, τη Νέα Υόρκη, τη Βηρυτό και την Κωνσταντινούπολη. Το ακόμη χειρότερο είναι πως δε διακρίνει κανείς ούτε ίχνος αυτοκριτικής από την πλευρά των δυτικών κυβερνήσεων.

 Αντιθέτως, οι περισσότεροι περιχαρακώνονται κλείνοντας τα σύνορα, δημιουργώντας στρατικοποιημένες περιοχές, κι όλα αυτά εν μέσω της μεγαλύτερης προσφυγικής κρίσης των τελευταίων ετών. Άλλοι πάλι φλερτάρουν έντονα με την ιδέα νέων «εκστρατειών εναντίον των βαρβάρων» κατά το πρότυπο της αμερικάνικης εισβολής σε Ιράκ κι Αφγανιστάν. Άλλωστε, κάπως πρέπει να ζήσουν κι οι έμποροι όπλων, δε νομίζετε;

Ας μη γελιόμαστε πάντως, κανενός μεγαλοσχήμονα το αυτί δε φαίνεται να ίδρωσε πραγματικά ούτε αυτή τη φορά. Ούτε καν της πολιτικής ηγεσίας του Βελγίου, η οποία μέχρι πριν από δυο χρόνια έκανε τα «στραβά μάτια» όταν η τοπική κυβέρνηση της Βαλλονίας (κρατίδιο στο γαλλόφωνο Βέλγιο) ενέκρινε την παροχή όπλων στο  Ισλαμικό Κράτος. 

Ίσως πάλι να «βολεύει» πολύ παραπάνω να ισχυρίζονται κάποιοι πως το Ισλαμικό Κράτος έχει κηρύξει πόλεμο στην Ευρώπη (με όπλα τα οποία η ίδια του παρείχε) από το να αναζητούν τρόπους οριστικής ειρήνευσης στις πλέον εύφλεκτες περιοχές, όπως η Συρία.  

.Τι αναφέρει το Ισλαμικό Κράτος στην ανάληψη ευθύνης για τις επιθέσεις στις Βρυξέλλες

Το Ισλαμικό Κράτος ανέλαβε κι επίσημα την ευθύνη για τις βομβιστικές επιθέσεις που σημειώθηκαν το πρωί της Τρίτης στις Βρυξέλλες και είχαν αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 34 άνθρωποι. Την ανάληψη ευθυνής ανάρτησε η τζιχαντιστική οργάνωση στον επίσημο λογαριασμό της στον ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης Telegram.

«Οι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους άνοιξαν πυρ μέσα στο αεροδρόμιο του Ζαβεντέμ προτού πολλοί από αυτούς να πυροδοτήσουν τις ζώνες με τα εκρηκτικά ενώ ένας μάρτυρας πυροδοτούσε τη ζώνη με τα εκρηκτικά του στον σταθμό του μετρό του Μάαλμπεκ», αναφέρουν στην ανακοίνωση τους.

«Ένας μυστικός πυρήνας των στρατιωτών του Χαλιφάτου όρμησε εναντίον του σταυροφορικού Βελγίου, το οποίο δεν σταμάτησε να μάχεται το Ισλάμ και τους μουσουλμάνους. Οι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους εκτέλεσαν μια σειρά από βομβιστικές επιθέσεις με ζώνες με εκρηκτικά και εκρηκτικούς μηχανισμούς, με στόχο ένα αεροδρόμιο και έναν κεντρικό σταθμό του μετρό στο κέντρο των Βρυξελλών, της πρωτεύουσας του Βελγίου», αναφέρουν επίσης μεταξύ άλλων.

«Υποσχόμαστε στη συμμαχία των σταυροφόρων εναντίον του Ισλαμικού Κράτους ότι θα ζήσουν μαύρες μέρες σε απάντηση για την επίθεσή τους εναντίον του Ισλαμικού Κράτους», καταλήγει η ανακοίνωση του Ισλαμικού κράτους.

.«Υπάρχει ένα ευρύ δίκτυο τρομοκρατών στο Βέλγιο»

Οι επιθέσεις στις Βρυξέλλες δεν ήταν απλά αντίποινα για τη σύλληψη του βομβιστή του Παρισιού Σαλάχ Αμπντεσαλάμ, αλλά οργανωμένες εδώ και καιρό, υποστηρίζει ο Σιράζ Μαχέρ, ερευνητής στο Διεθνές Κέντρο για τη Μελέτη της ριζοσπαστικοποίησης του King’s College στο Λονδίνο.

Τρεις βομβιστικές επιθέσεις συνέβησαν στο Βέλγιο σήμερα, με δύο εκρήξεις στο αεροδρόμιο και μία ακόμα στον σταθμό του μετρό Μααλμπέκ. Υπάρχουν 26 νεκροί επισήμως και οι αναφορές εξακολουθούν να έρχονται για το τι ακριβώς συνέβη. Οι επιθέσεις αυτού του είδους για μια ακόμη φορά αποδεικνύουν τις δυσκολίες της ασφάλειας των "εύκολων στόχων", ιδίως όσον αφορά στο σύστημα μεταφοράς (έχοντας κατά νου ότι τα δίκτυα μεταφοράς έχουν υπάρξει στόχοι στο παρελθόν και στη Μαδρίτη το 2003 και στο Λονδίνο το 2005).

Πολλοί θα βιαστούν να υποστηρίξουν ότι αυτές οι επιθέσεις ήρθαν ως αντίποινα για τη σύλληψη του Σαλάχ Αμπντεσαλάμ, ενός από τους βασικούς δράστες στις επιθέσεις στο Παρίσι τον περασμένο Νοέμβριο, μόλις πριν από τέσσερις ημέρες. Ωστόσο, είναι απίθανο ένας πυρήνας να μπορούσε να κινητοποιηθεί τόσο γρήγορα και να κατασκεύασε τόσους λειτουργικούς εκρηκτικούς μηχανισμούς μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα. Πολύ πιο ανησυχητικό είναι το ότι η σημερινή επίθεση υποδηλώνει την ύπαρξη ενός ευρέως τρομοκρατικού δικτύου στο Βέλγιο - το οποίο ήταν ήδη προετοιμασμένο και έτοιμο να επιτεθεί, πολύ πριν η αστυνομία καταφέρει να συλλάβει τον Αμπντεσαλάμ.

Ο Αμπντεσαλάμ κατάφερε να κρυφτεί στην περιοχή Μολενμπέκ των Βρυξελλών για περισσότερο από τέσσερις μήνες πριν εντοπιστεί από τις αρχές. Τη σύλληψή του ακολούθησε μια σειρά από άλλες συλλήψεις σε όλο το Βέλγιο, εστιάζοντας σε υποστηρικτές του Ισλαμικού Κράτους. Το Βέλγιο αντιμετωπίζει μια σημαντική τρομοκρατική απειλή. Το Μολενμπέκ έχει συνδεθεί από καιρό με σκληροπυρηνικούς και ριζοσπάστες. Πέρα από τις επιθέσεις στο Παρίσι, άνθρωποι από την περιοχή έχουν επίσης συνδεθεί με την ένοπλη επίθεση στο Εβραϊκό Μουσείο του Βελγίου το 2014 που σκότωσε τέσσερις και την αποτυχημένη τρομοκρατική επίθεση στο τρένο υψηλής ταχύτητας Thalys από το Άμστερνταμ στο Παρίσι, το περασμένο έτος.

Έρευνα που διενεργήθηκε από το Διεθνές Κέντρο για τη Μελέτη της Ριζοσπαστικοποίησης δείχνει ότι, κατά κεφαλήν, το Βέλγιο έχει διπλάσιο αριθμό ξένων μαχητών στη Συρία από τη Γαλλία, και τέσσερις φορές περισσότερους από τη Βρετανία. Περισσότεροι από 100 πιστεύεται ότι έχουν ταξιδέψει από τις Βρυξέλλες και μόνο.

.Η 11η Σεπτεμβρίου της Ευρώπης. Και μετά; Του Στέλιου Κούλογλου

Aν για την Γαλλία και την Ευρώπη υπάρχει κάτι αντίστοιχο της 11ης Σεπτεμβρίου, όταν το 2001 σημειώθηκε η πολύνεκρη τρομοκρατική επίθεση στο έδαφος των ΗΠΑ, αυτό δεν ήταν το έγκλημα στο Charlie Hebdo τον περασμένο Ιανουάριο: άλλωστε τότε τα θύματα δεν ήταν παρά μια χούφτα σκιτσογράφοι που υποτίθεται ότι προκαλούσαν τους φανατικούς ισλαμιστές κάνοντας χιούμορ με τον Μωάμεθ.

 Στην Γαλλία η ζωή επανήλθε γρήγορα σε κανονικούς ρυθμούς και τα γαλλικά αεροπλάνα συνέχισαν να βομβαρδίζουν στη Συρία. Αυτή τη φορά, μετά το  βράδυ της Παρασκευής 13ης Νοεμβρίου και το μακελειό εκατοντάδων πολιτών που κάθονταν σε ένα καφέ ή παρακολουθούσαν μια συναυλία, κανείς δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλής. Όχι μόνο στο Παρίσι, αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Μόνο το γεγονός ότι ο πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ έσπευσε να κηρύξει την χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, κλείνοντας τα σύνορα και απαγορεύοντας προσωρινά την κυκλοφορία στη πρωτεύουσα, δείχνει την ιστορική διάσταση της επίθεσης: η κατάσταση έκτακτης ανάγκης έχει επιβληθεί στη χώρα μόνο 3 φορές μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου: το 2005, μετά την εξέγερση στα προάστια του Παρισιού, και στη διάρκεια του πολέμου της Αλγερίας το 1958 και το 1961, όταν και σημειώθηκε "το πραξικόπημα των στρατηγών" με στόχο την ανατροπή του  προέδρου Ντε Γκωλ. 

Αν η απάντηση της γαλλικής ηγεσίας είναι παρόμοια με αυτή της αμερικανικής το 2001, τότε δεν έχουμε δει τίποτα ακόμη. Γιατί η  11η του Σεπτέμβρη του 2001 είχε καταστροφικές συνέπειες για ολόκληρο τον πλανήτη : στις ΗΠΑ, αλλά και σε όλο τον κόσμο σε μικρότερο βαθμό, περιορίστηκαν οι ατομικές ελευθερίες, θεσμοθετήθηκε η παρακολούθηση των πολιτών και άνοιξε η κόλαση του Γκουαντάναμο . 

Με πρόσχημα την καταπολέμηση της τρομοκρατίας ξεκίνησαν οι πόλεμοι  και οι εισβολές στο Αφγανιστάν και το Ιράκ. Αυτές με την σειρά τους δημιούργησαν τον Φρανκενστάιν- Ισλαμικό Κράτος, που ανδρώθηκε με τις επεμβάσεις στη Συρία, για να αναλάβει ξεδιάντροπα την ευθύνη των χθεσινών επιθέσεων στο Παρίσι.

Αν με την σειρά της η γαλλική κυβέρνηση περιορίσει και αυτή τις ατομικές ελευθερίες, θα έχει σκάψει τον ίδιο της τον λάκκο: σε αυτές τις περιπτώσεις οι ψηφοφόροι αναθέτουν την δουλειά σε αυτόν που ξέρει την κάνει καλύτερα. Η Μαρίν Λε Πεν, η πρόεδρος του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου και υποψήφια πρόεδρος της Γαλλίας, τρίβει ήδη τα χέρια της.

Όμως η απάντηση που θα δώσει η Γαλλία θα παίξει καθοριστικό ρόλο και για τις εξελίξεις σε ολόκληρη την Ευρώπη, που συγκλονίζεται από την κρίση των προσφύγων. Η επίθεση πρόκειται να ενισχύσει παντού την ακροδεξιά και την ισλαμοφοβία, περιπλέκοντας το προσφυγικό πρόβλημα. 

Και το χειρότερο που θα μπορούσε να γίνει, με επιπτώσεις σοβαρές και για την Ελλάδα, είναι αν  ο πρόεδρος Ολάντ προχωρήσει σε μονιμότερο κλείσιμο των συνόρων της Γαλλίας (όπως έκανε χθες το βράδυ), κίνηση που θα άναβε το πράσινο φως σε άλλες χώρες να κάνουν το ίδιο, στο όνομα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας. Λες και οι πρόσφυγες δεν παράτησαν τις πατρίδες τους, ακριβώς για να γλιτώσουν και από τις σφαγές του Ισλαμικού Κράτους. 

Ασφαλώς το Ισλαμικό Κράτος θα πρέπει να συντριβεί στρατιωτικά στη Συρία, στο Ιράκ και όπου αλλού δρα, γιατί πρόκειται για ό,τι πιο απάνθρωπο δημιούργημα έχει να παρουσιάσει η πρόσφατη παραγωγή της ανθρωπότητας. Αλλά η ήττα του στη Μέση Ανατολή δεν σημαίνει καθόλου και νίκη εναντίον της τρομοκρατίας στην Ευρώπη: περίπου 500 πολίτες ακόμη και του μικρού Βελγίου, πολεμούν στις τάξεις του Ισλαμικού Κράτους αυτή τη στιγμή. Το ίδιο συμβαίνει με χιλιάδες Γάλλους ή Βρετανούς, που  μπορούν να επιστρέψουν ανά πάσα στιγμή στη χώρα τους, δολοφονώντας αθώους σε καφέ ή σε συναυλίες. 

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι αυτή η ανοιχτή πλέον, σύγκρουση ανάμεσα στη Δύση και το φανατικό τμήμα του Ισλάμ, δεν μπορεί να επιλυθεί με στρατιωτικούς όρους. Απαιτείται η ειρηνική επίλυση των πολεμικών συγκρούσεων και ο τερματισμός των ξένων επεμβάσεων, όπως και η καταπολέμηση της φτώχειας στο πλανήτη, που γεννούν από Αλ Κάιντα μέχρι Ισλαμικά Κράτη. 

Όπως επίσης μέτρα κοινωνικής δικαιοσύνης καθώς και πολιτικές ενσωμάτωσης μέσα στις δυτικές κοινωνίες, παράλληλα με έναν διάλογο που θα απομονώσει τα εξτρεμιστικά στοιχεία και θα ενισχύσει τις μετριοπαθείς φωνές μέσα στον Ισλαμικό Κόσμο. Διαφορετικά μετά την 11η του Σεπτέμβρη και την 13η του Νοέμβρη, θα θρηνήσουμε και άλλα θύματα.

.Τα ερείπια του ΣΥΡΙΖΑ

"Φεύγω κι αφήνω πίσω μου συντρίμμια" λέει το γνωστό τραγούδι που μπορούσε να είναι και το σήμα κατατεθέν του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν ξέρει κανείς πότε θα φύγει η κυβέρνηση Τσίπρα αν κι όλα δείχνουν ότι βρίσκεται σε αποδρομή. Είναι βέβαιο,πάντως, πώς όταν θα φύγει θα αφήσει πίσω της ερείπια σε όλους τους τομείς με τους οποίους καταπιάστηκε.

Πάρτε για παράδειγμα την οικονομία.Ο κ.Τσίπρας ανέλαβε την οικονομία υποσχόμενος στήριξη των μη προνομιούχων και πάταξη της φοροδιαφυγής - ιδιαίτερα από τους μεγάλους και ισχυρούς.

Πρόσφατη μελέτη της Τράπεζας της Ελλάδος έδειξε ωστόσο ότι το ποσοστό των νοικοκυριών που βρίσκονται στο επίπεδο της φτώχειας ενώ μειώθηκε το 2014 κατά 7.1%, το έτος διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - το 2015 - αυξήθηκε κατά 8%!

Κι αυτό συνέβη όχι μόνο επειδή η κυβέρνηση Τσίπρα έσπρωξε την οικονομία στην ύφεση κάνοντας όλους τους πολίτες φτωχότερους.Αλλά και γιατί πήρε μέτρα που χτύπησαν κυρίως τους οικονομικά ανίσχυρους.

Πέραν της διατήρησης του ΕΝΦΙΑ, και της αδυναμίας ελέγχου της φοροδιαφυγής (ακόμη περιμένουμε την υλοποίηση της εξαγγελίας για σύνδεση των ταμειακών με το υπουργείο οικονομικών) η κυβέρνηση αύξησε το ΦΠΑ στα τρόφιμα στο 23%, και μείωσε όλες τις συντάξεις κατά 6% για να υποκαταστήσει τα έσοδα από την κατάργηση του εισιτηρίου στα νοσοκομεία.

Παράλληλα,με τα νέα λουκέτα σε επιχειρήσεις,που πολλαπλασιάστηκαν εξαιτίας και των capital controls, δυναμίτισε κάθε αναπτυξιακή προσδοκία στη χώρα ενώ εξουθένωσε τα ασφαλιστικά ταμεία με περισσότερες δαπάνες για επιδόματα ανεργίας και λιγότερες ασφαλιστικές εισφορές - ζημιά περίπου 900 εκατομμύρια ευρώ το 2015 σύμφωνα με τη ΓΣΕΕ.

Έτσι ενώ όλοι οι οργανισμοί (ΕΕ, ΟΟΣΑ, ΔΝΤ) προέβλεπαν το 2014 ότι η ανάπτυξη της οικονομίας θα προσεγγίσει το 3% το 2015 και το 3,5% το 2016,είναι ζήτημα εάν η οικονομική δραστηριότητα θα έχει τελικά θετικό πρόσημο έως το τέλος της χρονιάς. Δηλαδή με τις παρεμβάσεις Τσίπρα - Βαρουφάκη - Τσακαλώτου η ελληνική οικονομία καθυστέρησε τουλάχιστον δύο χρόνια για να βγει στην ανάπτυξη και έχασε περισσότερα από 10 δισεκατομμύρια ευρώ.

Κι ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί η αξιολόγηση της τρόικας - με νέες μειώσεις συντάξεων και νέα αύξηση φορολογίας - για να αντιληφθούμε το ύψος των ερειπίων που θα αφήσει πίσω της η κυβέρνηση.

Αντίστοιχα είναι και τα κυβερνητικά κατορθώματα στο προσφυγικό. Η ανεύθυνη και επικίνδυνη πολιτική Τσίπρα - Χριστοδουλόπουλου κατάφερε να προσελκύσει το 2015 στην Ελλάδα πάνω από 800.000 πρόσφυγες (από 80.000 το 2014) οι οποίοι κατέληξαν κυρίως στην βόρειο Ευρώπη.

Η αριστερή πολιτική των "ανοιχτών θυρών" εκ τους ασφαλούς,με έξοδα των Γερμανών απομόνωσε πολιτικά τη χώρα στην ΕΕ.Η Ελλάδα θεωρήθηκε η κύρια υπεύθυνη για το τσουνάμι των προσφύγων που σάρωσε την Ευρώπη και οδήγησε στο κλείσιμο των συνόρων και στην ενίσχυση της ακροδεξιάς !

Η κυβέρνηση αναγκάζεται τώρα να κάνει στροφή 180 μοιρών, να ανοίξει δεκάδες Αμυγδαλέζες σε όλη τη χώρα και να βρεθεί καλοκαιριάτικα με δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες εγκλωβισμένους στο έδαφός της, με το ΝΑΤΟ να περιπολεί στο Αιγαίο και τους Τούρκους παρατηρητές στα ελληνικά νησιά να αποφασίζουν γι αυτήν.

Ποτέ στην μεταπολιτευτική περίοδο - με εξαίρεση την εποχή της χουντικής απόπειρας κατά του Μακάριου που οδήγησε στην προδοτική εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο - δεν βρέθηκε η Αθήνα σε πιο αδύνατη θέση απέναντι στην Άγκυρα. Τα νέα ερείπια στα εθνικά θέματα έχουν την υπογραφή Τσίπρα - Κοτζιά.

Ακόμα χειρότερα είναι τα κατορθώματα της κυβέρνησης Τσίπρα στα θεσμικά. Από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε την εξουσία επιχείρησε να αλώσει το κράτος και να το υποτάξει στα δικά της κελεύσματα.

Όχι μόνο διόρισε σε κρατικά πόστα συγγενείς,φίλους και παρατρεχάμενους αφισοκολλητές καταπατώντας κάθε έννοια αξιοκρατίας - επικεφαλής του στρατηγικού σχεδιασμού του Πρωθυπουργού ετέθη ένας "κολλητός", απόφοιτος των ΤΕΙ Τουρισμού, άνεργος σερβιτόρος - αλλά στην προσπάθειά της να δημιουργήσει πολιτικούς αντιπερισπασμούς στις αλλεπάλληλες γκάφες και λανθασμένες επιλογές της προσπάθησε με κάθε τρόπο να δημιουργήσει εσωτερικούς εχθρούς.

Έκανε συντρίμμια το Σύνταγμα για να μειώσει τις άδειες των τηλεοπτικών σταθμών και να ελέγξει την κριτική που της ασκείται από τα ΜΜΕ. Και στοχοποιεί όποιους εκδότες δεν υποτάσσονται στην γραμμή της ενθουσιώδους προβολής των κυβερνητικών επιτευγμάτων επιβάλλοντας την δική της πραγματικότητα ακόμη και στους λειτουργούς της Δικαιοσύνης.

Έφτασε ακόμη να γκρεμίζει κάθε ιεραρχία για να τοποθετήσει επικεφαλής κορυφαίων θεσμών και αξιωμάτων που θάπρεπε να διασφαλίζουν την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης πρόσωπα που όχι μόνο ταυτίζονται απολύτως με τις κυβερνητικές θέσεις αλλά και έχουν και την αυταρχική νοοτροπία ότι κανείς δεν έχει το δικαίωμα να τους ασκήσει κριτική ή να έχει διαφορετική άποψη από τους ίδιους ακόμη και κατά την άσκηση των καθηκόντων του.

Όμως ο αυταρχισμός και η ανικανότητα πάνε παρέα. Και οδηγούν πάντοτε στην κατάρρευση.