.Η Τουρκία και η πύλη του χάους

Οι κίνδυνοι στην περιοχή μας πολλαπλασιάζονται μέρα με τη μέρα. Για σήμερα είχε οριστεί η έναρξη της εκεχειρίας που συμφώνησαν πριν από μία εβδομάδα οι συμμετέχοντες στη διεθνή ειρηνευτική διαδικασία της Συρίας. Αντί για παύση του πυρός, όμως, οι εχθροπραξίες μαίνονται σε πολλαπλά μέτωπα. Η σοβαρότερη εξέλιξη είναι η ταχύτητα με την οποία η Τουρκία βυθίζεται στο χάος του πολέμου, εκτός και εντός συνόρων.

Η Τουρκία είναι ίσως ο πιο κρίσιμος παράγοντας στην περιοχή. Είναι η χώρα που θα μπορούσε να παίξει τον πιο θετικό ρόλο, προς όφελος της σταθερότητας, αλλά και αυτή που με τα λάθη της απειλεί να οδηγήσει στην περαιτέρω καταστροφή και στη συνέχιση της εκροής προσφύγων. Στην εμμονή της να αποτρέψει την ίδρυση αυτόνομης κουρδικής περιοχής στα σύνορά της, η Τουρκία οδηγείται σε σπασμωδικές, αλληλοαναιρούμενες και επικίνδυνες κινήσεις.

Η βομβιστική επίθεση σε πομπή στρατιωτικών λεωφορείων στην καρδιά της πρωτεύουσας την Τετάρτη υπογραμμίζει την πολυπλοκότητα των προβλημάτων που η Αγκυρα αντιμετωπίζει. Η κυβέρνηση αμέσως επέρριψε την ευθύνη σε Κούρδους της Συρίας, δημοσιοποιώντας το όνομα του φερόμενου ως δράστη (Κούρδος πρόσφυγας από τη Συρία) και περιγράφοντας όλη την επιχείρηση και τους δράστες αυτής. 

Αντιθέτως, οι έρευνες για πολύνεκρες επιθέσεις του Ισλαμικού Κράτους εναντίον διαδηλωτών στην Αγκυρα και άλλες πόλεις τους τελευταίους μήνες δεν προχωρούν, σύμφωνα με παρατηρητές και δικηγόρους των θυμάτων.

 Κύριο μέλημα της Αγκυρας είναι να πείσει τη διεθνή κοινότητα ότι η οργάνωση των Κούρδων της Συρίας (YPG) είναι τρομοκρατική. Βρίσκει, όμως, αντίθετους τους Αμερικανούς και τους Ρώσους – επειδή στον κυκεώνα της Συρίας οι μεν χρησιμοποιούν τους Κούρδους εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, οι δε εναντίον άλλων δυνάμεων που μάχονται κατά του συριακού καθεστώτος.

Την τελευταία εβδομάδα, η επέλαση του YPG στην παραμεθόριο περιοχή βρίσκει απάντηση με επιθέσεις του τουρκικού πυροβολικού. Δηλαδή, χώρα σύμμαχος του ΝΑΤΟ μάχεται εναντίον μιας οργάνωσης που συμμαχεί και με τις ΗΠΑ και με τους Ρώσους, προκαλώντας τις ΗΠΑ και την Ε.Ε. να της ζητήσουν να τερματίσει τις επιθέσεις. 

Οταν τον Νοέμβριο η Τουρκία κατέρριψε ρωσικό μαχητικό αεροσκάφος, η Αγκυρα έσπευσε στο ΝΑΤΟ για στήριξη. Σήμερα οι σχέσεις της με τη Ρωσία παραμένουν τεταμένες, ενώ την ίδια ώρα προκαλεί τις ΗΠΑ. Είναι αξιοσημείωτο ότι έως αργά χθες η Ουάσιγκτον δεν είχε σχολιάσει τις τουρκικές καταγγελίες εναντίον του YPG, του οποίου η ηγεσία αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμειξη στην επίθεση της Τετάρτης. 

Αντιθέτως, ηγέτης των Κούρδων αυτονομιστών της Τουρκίας (ΡΚΚ) δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο κάποια αυτονομημένη ομάδα να έδρασε σε εκδίκηση για τις ευρείας κλίμακας επιχειρήσεις του στρατού που μαίνονται στη νοτιοανατολική Τουρκία, όπου έχουν σκοτωθεί εκατοντάδες άνθρωποι και δεκάδες χιλιάδες έχουν εκτοπιστεί. 

Φοβούμενη τη ρωσική αεράμυνα στη Συρία, η Τουρκία χθες εξαπέλυσε αεροπορικές επιθέσεις στο βόρειο Ιράκ, εναντίον μαχητών του ΡΚΚ – οι οποίοι περιμένουν την άνοιξη για να κατεβούν από τα βουνά και να πολεμήσουν. Η Τουρκία φαίνεται να βρίσκεται σε σύγχυση, χωρίς στρατηγική. Αυτό είναι επικίνδυνο για την ίδια, για τους γύρω λαούς και, συνεπώς, για όλο τον κόσμο. 

ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ

.Είναι έτοιμη να κυβερνήσει η ΝΔ;

Πραγματικά δεν γνωρίζουμε πώς διάβασαν στην Συγγρού τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης της MRB που δείχνει ότι η ΝΔ προηγείται 3,7% του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν ξέρουμε αν βγήκαν και πανηγυρίζουν γιατί η αξιωματική αντιπολίτευση προηγείται σε όλους τους επιμέρους δείκτες και ότι ο Μητσοτάκης υπερτερεί του Τσίπρα.

Ασφαλώς πρόκειται για θετικό στοιχείο ότι αποδομείται τόσο γρήγορα ο ΣΥΡΙΖΑ και απαξιώνεται στα μάτια της κοινωνίας ο Τσίπρας. Όμως, καλό είναι να διαβάσουν καλύτερα το γκάλοπ τα στελέχη της ΝΔ διότι αν βγουν να πανηγυρίζουν θα βρεθούν προ εκπλήξεως.

Οργή, ντροπή, φόβος. Είναι τα τρία κυρίαρχα συναισθήματα που νιώθουν οι πολίτες. Μόλις 13% ελπίδα και μόλις 2,7% περηφάνια. Αυτή η ανεκδιήγητη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κατάφερε να κάνει έναν ολόκληρο λαό να ντρέπεται και να σκύβει το κεφάλι.

Όμως, το συναίσθημα της οργής θα πρέπει να απασχολεί και τη ΝΔ, και τον Μητσοτάκη που θέλουν την εξουσία. Όπως και το γεγονός ότι οι περισσότεροι πολίτες δεν πιστεύουν σε κανένα από τα δύο κόμματα, ενώ πάνω από 8 στους 10 είναι απαισιόδοξοι για την πορεία της χώρας το επόμενο έτος. Μάλιστα 4 στους 10 λένε ότι θα γίνουν εκλογές μέσα στο 2016.

Είναι ξεκάθαρο ότι η παρατεταμένη κρίση, η κακή διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και οι καταστροφικές συνέπειες των προηγούμενων μηνών έχουν προκαλέσει σύγχυση στους πολίτες. Μόλις λίγους μήνες μετά από τις εκλογές ζητούν νέες προκειμένου να κάνουν τι; Να τιμωρήσουν τον Τσίπρα ενώ μπορούσαν να το έχουν ήδη κάνει; Να αναδείξουν τη ΝΔ πρώτο κόμμα αν και δεν είναι έτοιμη να κυβερνήσει; Να τους τιμωρήσουν όλους δημιουργώντας έναν πολυκερματισμό που θα φέρει ακυβερνησία ή κυβερνήσεις εξ ανάγκης; Να ενισχυθούν τα άκρα του πολιτικού φάσματος;

Ό,τι κι αν θέλουν η ουσία είναι ότι ο εξοργισμένος ελληνικός λαός, που δεν αντέχει άλλο, δεν ανέχεται και δεν συγχωρεί θα έχει τον πρώτο λόγο. Και τα συναισθήματα αυτά δεν αφορούν μόνον τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τη ΝΔ. Όπως είπε ο Μητσοτάκης «όποτε κι αν γίνουν εκλογές εμείς θα νικήσουμε». Μπράβο του που είναι αισιόδοξος αλλά όταν λέει ότι θα νικήσει τι εννοεί; Ότι θα αναλάβει μια χώρα καθημαγμένη, με προβλήματα που είχε και πέρυσι τέτοια εποχή;

Θα γίνει ο Μητσοτάκης πρωθυπουργός. Έχει προτάσεις για να κατασιγάσει την οργή του κόσμου; Έχει σχέδιο για να σηκώσουν ξανά περήφανα το κεφάλι τους; Μπορεί να τους πει να μην φοβούνται και ο λαός να το πιστέψει; Ακόμη κι αν αύριο το πρωί γίνει η ΝΔ κυβέρνηση ποιοι θα αναλάβουν να διαχειριστούν τα μείζονα προβλήματα; Ποιος π.χ. θα αναλάβει τη διαπραγμάτευση; Ποιος θα φέρει την ανάπτυξη; Ποιος θα κάνει τις συζητήσεις για τους πρόσφυγες και θα επιβληθεί στους ξένους που έχουν τεράστιες απαιτήσεις;

Έχει φτιάξει ο Κυριάκος μια ισχυρή ομάδα; Έχει σχέδιο και μια συγκεκριμένη πρόταση για όλα τα καυτά θέματα που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπόρεσε να διαχειριστεί;

Αν δεν έχει είναι σίγουρο ότι ο οργισμένος και φοβισμένος κόσμος θα τον απαξιώσει σε λίγους μήνες. Και τότε το χάος. Αν υπάρχει μια ελπίδα για τον κόσμο, αν αυτή η ελπίδα είναι αληθινή και την εκφράζει ο Μητσοτάκης και η ΝΔ τότε δεν πρέπει να πάει χαμένη.

Τα μέτωπα είναι τόσο καυτά και τόσο δύσκολα που θα γίνουν τσουνάμι για όποιον βρεθεί μπροστά τους.

Ας είναι επιφυλακτικοί λοιπόν στη Συγγρού και ας μην βλέπουν την πρώτη εικόνα. Ας προετοιμάζονται για τον πόλεμο που πλησιάζει, εκτός αν θέλουν να πέσουν στην πρώτη μάχη.

.«Λάδι στη φωτιά» από Κατρούγκαλο: Οι αγροτικοί συνεταιρισμοί είναι συνώνυμα της λαμογιάς

Το χάσμα μεταξύ κυβέρνησης και ΔΝΤ για το ασφαλιστικό επιβεβαίωσε ουσιαστικά ο υπουργός Εργασίας, Γιώργος Κατρούγκαλος, ο οποίος υποστήριξε, μιλώντας στη Βουλή, ότι η ελληνική πρόταση έχει γίνει δεκτή μόνο από τους ευρωπαϊκούς Θεσμούς.

Κάλεσε, δε, την αντιπολίτευση να επιλέξει αν υποστηρίζει τις ελληνικές θέσεις ή το ΔΝΤ.

Λίγες ώρες μετά την τριπλή «βόμβα» του κ. Πολ Τόμσεν, που προτείνει μέτρα εννέα δισ. ευρώ ευρώ και περαιτέρω περικοπή συντάξεων, ο κ. Κατρούγκαλος έρχεται να επιβεβαιώσει τη νέα διελκυστίνδα που προκύπτει για το κλείσιμο της πρώτης αξιολόγησης.

Απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση της κυρίας Εύης Χριστοδουλοπούλου, ο κ. Κατρούγκαλος είπε: «Έχουμε καταθέσει τα ποσοτικά στοιχεία της πρότασής μας στους Θεσμούς. Αν δεν το είχαμε κάνει, οι Θεσμοί δεν θα έρχονταν. Εσείς έχετε να επιλέξετε με ποιον είστε: Με το ΔΝΤ ή με την προσπάθεια που κάνουμε εμείς, για να υπερασπιστούμε τα συμφέροντα της χώρας;».

Και πρόσθεσε: «Έχουμε καταθέσει τη δική μας πρόταση, που δεν είναι στα αγγλικά, για να την μεταφράσουμε και έχει γίνει αποδεκτή από τους ευρωπαϊκούς Θεσμούς».

Υπο την σκιά του χάσματος, όμως, με το ΔΝΤ, έσπευσε να αφήσει μικρό περιθώριο για αλλαγές στο προσχέδιο, ώστε από την τελική μεταρρύθμιση να μην υπάρξει μόνο ένα ενιαίο Ταμείο, αλλά τρία. «Θα μπορούσαμε να το συζητήσουμε για τα τρία Ταμεία. Εμάς μας ενδιαφέρει να μην πειραχτούν οι βασικές αρχές του σχεδίου για ισονομία και κοινωνική δικαιοσύνη» είπε.

Επίσης, επιτέθηκε με χαρακτηρισμούς στους αγρότες που μετείχαν σε επεισόδια έξω από το υπουργείοΑγροτικής Ανάπτυξης, ενώ είπε ότι οι αγροτικοί συνεταιρισμοί είναι «συνώνυμα της λαμογιάς». 

«Προϋπόθεση για την ύπαρξη διαλόγου είναι να έρθουν οι αγρότες στο ίδιο τραπέζι με την κυβέρνηση» σημείωσε, για να προσθέσει: «Είμαι σίγουρος ότι θα έρθουν για διάλογο, γιατί δεν είναι μαγκουροφόροι. Η μαγκούρα του Γκόρτσου δεν είναι σύμβολο της αγροτιάς, αλλά της μικροπολιτικής».

Επιπροσθέτως, είπε πως με την προωθούμενη πρόταση «θα ενταχθούν στην κατώτατη ασφαλιστική κατηγορία -δηλαδή εισόδημα ανειδίκευτου εργάτη- το 88% των αγροτών και στο τέλος της μεταβατικής περιόδου η επιβάρυνσή τους θα είναι 93 ευρώ το μήνα. Όμως, θα πάρουν σύνταξη 384 ευρώ και επιπλέον ό,τι αντιστοιχεί στο αναλογικό κομμάτι. Εμείς δεν τους θέλουμε 2ης κατηγορίας πολίτες».

Παράλληλα, πρόσθεσε: «Αυτή την στιγμή το 55% των αγροτών είναι τρίτη ασφαλιστική κλάση και επιβαρύνονται με 954 ευρώ το χρόνο. Το 2017 η επιβάρυνσή τους θα είναι 150 ευρώ παραπάνω (σ.σ. 1.104 ευρώ) το χρόνο. Αυτά προσφέρουμε και είμαστε ανοιχτοί σε διάλογο».

.Ποιοι παίζουν βρόμικο παιχνίδι στην πλάτη των αγνών αγροτών

Και ξαφνικά, τα μέσα την ενημέρωσης δείχνουν την… άλλη πλευρά της αγροτιάς. Το ένα κανάλι δείχνει τον μάγειρα που ψήνει λουκάνικα στα μπλόκα. Το άλλο δείχνει τους σούπερ σέξι αγρότες της Κρήτης να βγάζουν σέλφις και το τρίτο τους αγρότες να χορεύουν. Βεβαίως κλειστοί οι δρόμοι, μέχρι νεωτέρας, όμως, γιατί έχουμε την αίσθηση ότι το παιχνίδι είναι στημένο; Γιατί μέχρι την Τρίτη που ο… άγιος Αλέξης θα δεχθεί τους εκπροσώπους των αγροτών θα έχουμε «δυναμικές» κινητοποιήσεις και ξαφνικά θα πέσουν οι τόνοι; Ποιοι παίζουν βρόμικο παιχνίδι στην πλάτη των αγνών αγροτών που ούτε αγροτοπατέρες είναι, ούτε χιλιάδες στρέμματα έχουν αλλά ούτε και δέχονται εντολές από κόμματα;

Να μας το θυμηθείτε: Αν δεν προκύψει κάποιο σοβαρό περιστατικό οι αγροτικές κινητοποιήσεις θα ηρεμήσουν και σιγά – σιγά θα σβήσουν. Κάτι θα τους τάξει ο Τσίπρας, κάτι θα πουν οι συνδικαλισταράδες που κάνουν κουμάντο, κάτι η κούραση ή η προδοσία από συγκεκριμένους χώρους και μια ακόμη αγροτική επανάσταση θα μείνει στα συρτάρια.

Το μόνο που θα θυμόμαστε είναι τις γραφικότητες της Παρασκευής, το deal που έκανε η κυβέρνηση με τον Μπούτα να κατεβάσει 20 τρακτέρ, τον κόσμο που πήγε στα συλλαλητήρια χωρίς να μπορεί να φανταστεί ότι κάποιοι του παίζουν παιχνίδια. Ο Μπούτας, ο Κοκκινούλης, ο Σιδερόπουλος και άλλοι κόκκινοι, πράσινοι ή γαλάζιοι αγροτοπατέρες θα ξαναπουλήσουν για άλλη μια φορά την αγροτιά. 

Να μας το θυμηθείτε. Μόλις πει ο Τσίπρας κάτι για τον ΟΓΑ, κάποια ευνοϊκή ρύθμιση σε σχέση με ό,τι προτείνει ο Κατρούγκαλος, αίφνης θα ικανοποιηθούν όλοι. Και θα αρχίσει η εφαρμογή ενός ασφαλιστικού που στην ουσία είναι φορολογικό. Η πλειοψηφία των αγροτών θα υποστούν μεγάλη μείωση των εισοδημάτων τους και το μόνο που θα θυμούνται είναι τα μπλόκα που για ακόμη μια φορά πουλήθηκαν από συγκεκριμένα στελέχη τα οποία επί χρόνια παίζουν το ίδιο παιχνίδι. 

Και καλά ο Μπούτας και το ΚΚΕ τα ίδια κάνουν χρόνια τώρα. Οι γαλάζιοι συνδικαλιστές που είναι; Τους πήρε τηλέφωνο ο Μητσοτάκης να μη μιλάνε και να μην εμφανίζονται; Ή μήπως ο Κώστας Καραμανλής έπαιξε ένα ακόμη παιχνίδι σε βάρος της παράταξης; Λέτε να του είπε ο Αλέξης να «μαζέψει» τους αγρότες που ελέγχει, να πουλήσουν τον αγώνα των υπολοίπων που περνάνε δύσκολα και θα περάσουν ακόμη περισσότερο;

Δεν ξέρουμε τι έχει συμβεί αλλά πολύ φοβόμαστε ότι το αγροτικό θα «πέσει» τις επόμενες ημέρες στα δελτία ειδήσεων. Και μπορεί να έχουν κάνει και οι αγρότες σοβαρά λάθη, αλλά αυτό που πάει να τους φορέσει ο Τσίπρας με τον Κατρούγκαλο δεν θα έχει προηγούμενο.

Αν, λοιπόν, σχεδιάζουν κάποιοι να αναγκάσουν τους αγρότες να φύγουν από τα μπλόκα με σκυμμένο κεφάλι και… σβησμένες μηχανές στα τρακτέρ θα το δούμε πολύ σύντομα. Ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται. Μπορεί και να το καταφέρουν, όμως, αυτό που δεν μπορούν να κρύψουν πλέον είναι η οργή του κόσμου. Θα πηγαίνουν στην επαρχία οι Συριζαίοι και δεν θα τολμούν να εμφανιστούν στα καφενεία. Η ιαχή «ουστ γαϊδούρια» θα μείνει, ό,τι κι αν κάνουν οι αγροτοσυνδικαλιστές για να πουλήσουν τον αγώνα της αγροτιάς.

.Σπαταλώντας την ελπίδα

Ε​​ίναι δύσκολο να συμβιβαστεί κανείς με την ιδέα ότι οι Ελληνες και η Ελλάδα είναι καταδικασμένοι να αποτυγχάνουν, κάθε τόσο να εξαρτώνται από ξένη βοήθεια, να περιμένουν λύσεις από άλλους. Σε πέντε χρόνια θα γιορτάσουμε τα 200 χρόνια από την έναρξη του αγώνα της ανεξαρτησίας και ακόμη συμπεριφερόμαστε σαν να μην έχουμε ιδρύσει σύγχρονο κράτος. 

Μία από τις ρίζες της δυστυχίας μας είναι η αμφίσημη σχέση μας με τους θεσμούς και, συνεπώς, μεταξύ μας. Διαθέτουμε αξιόλογους δημοκρατικούς θεσμούς, αλλά δεν τους εμπιστευόμαστε· έτσι, αφενός αυτοσχεδιάζουμε για να επιβιώσουμε, αφετέρου οι υποχρεώσεις των πολιτών προς το κράτος βαραίνουν ολοένα περισσότερο τους νομοταγείς και αυτούς που δεν διαθέτουν το «μέσο» να γλιτώσουν, ενισχύοντας έτσι την αίσθηση αδικίας που υπονομεύει περαιτέρω την αξιοπιστία των θεσμών.

Σημασία δεν έχει πια εάν το ελληνικό κράτος είναι «χύμα» επειδή από την ίδρυσή του βασίζεται στο πελατειακό σύστημα. Σημασία έχει ότι εάν δεν αλλάξει, εάν δεν αποκτήσει σύγχρονες δομές, εάν συνεχίσει η έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ πολίτη και κράτους, η χώρα δεν θα ανακάμψει ποτέ. Θα πηγαίνουμε από χρεοκοπία σε χρεοκοπία σε όλα τα επίπεδα – στην οικονομία, στην πολιτική, στην κοινωνία, στον πολιτισμό.

 Οι πολιτικοί υπονόμευσαν την εμπιστοσύνη στους θεσμούς, με ολέθριες επιπτώσεις σε όλη την κοινωνία. Ο πολίτης που πιστεύει ότι το σύστημα εξυπηρετεί κάποιους και όχι το σύνολο αισθάνεται ότι αδικείται όταν τηρεί τις στοιχειώδεις υποχρεώσεις του – όταν πληρώνει φόρους, όταν υπακούει στους νόμους, όταν δεν πετάει σκουπίδια στον δρόμο. Ο δικαστής που αισθάνεται μόνος και απροστάτευτος απέναντι σε ισχυρά συμφέροντα ίσως να μην τολμήσει να επιβάλει τον νόμο όπως θα έκανε σε μιαν άλλη κοινωνία. 

Τα μέσα ενημέρωσης που βλέπουν ότι οι αποκαλύψεις τους δεν έχουν αποτέλεσμα είτε σωπαίνουν είτε εντάσσονται στο παιχνίδι των υπολοίπων, αναζητώντας τη δική τους θέση στη διαπλοκή μεταξύ χρήματος και πολιτικής εξουσίας. Από το πανεπιστήμιο έως το ποδόσφαιρο, από τη Βουλή έως τη γειτονιά και το χωριό, όλοι αισθάνονται αδικημένοι. Κι έτσι πολλοί δεν διστάζουν να αδικήσουν και αυτοί όταν τους δοθεί η ευκαιρία. Δεν αισθάνονται ότι στερούν κάτι από κάποιον άλλον, αλλά ότι «παίρνουν το αίμα τους πίσω».

Αυτό τον καιρό ζούμε την αποθέωση του αισθήματος του αδικημένου – και τα όριά του. Η οργή που κλιμακώνεται έχει δύο αφορμές: από τη μία είναι αυτοί που πίστεψαν τον ΣΥΡΙΖΑ και περίμεναν ότι η χώρα θα ξεγλιστρούσε εύκολα από τις υποχρεώσεις της και θα επέστρεφε στην εποχή των παχέων αγελάδων, από την άλλη είναι αυτοί που έχουν επωμιστεί το βάρος της βίαιης προσαρμογής στην πραγματικότητα τα τελευταία χρόνια και δεν αντέχουν άλλο. 

Οι υποσχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ έδωσαν ελπίδα (ή, τουλάχιστον, επέτρεψαν σε κάποιους να ελπίζουν) πως οι βαθιές μεταρρυθμίσεις δεν ήταν αναπόφευκτες, με αποτέλεσμα να χαθεί πολύ έδαφος που είχαμε διανύσει έως πέρυσι και να νιώσουμε για δεύτερη φορά την απελπισία του αδιεξόδου.

Φθάσαμε μάλλον στο τέλος των ψευδαισθήσεων. Οσο και αν διαμαρτύρεται κανείς εναντίον των νέων θυσιών, είναι δύσκολο να πιστέψει πλέον ότι υπάρχει πιο εύκολος δρόμος. Η κυβέρνηση παραμένει σε σύγχυση.

Προσπαθεί να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις των δανειστών χωρίς να χάσει τους ψηφοφόρους της, με αποτέλεσμα να μην προχωρεί η αξιολόγηση που θα ελευθέρωνε χρήματα για να πάρει μπρος η οικονομία.

Επίσης, οι κινήσεις της κυβέρνησης στην παιδεία και ο τρόπος που αλλάζει τους επικεφαλής κρατικών θεσμών δείχνουν ότι, παρότι αυτοσχεδιάζει σε πολλούς τομείς, σε άλλους είναι αποφασισμένη να ελέγξει το κράτος και τους μηχανισμούς του, να επιβάλει τις ιδέες της. Αυτά όλα δεν οδηγούν σε μία πιο αξιόπιστη και αποτελεσματική διοίκηση. Αντιθέτως, αποδεικνύουν μια νέα προσπάθεια κομματικοποίησης κρατικών θεσμών – ό,τι δηλαδή μας οδήγησε στην πτώχευση.

Ενας από τους πολλούς παραδοσιακούς διχασμούς στην Ελλάδα είναι η διαφορά μεταξύ αυτών που ωφελούνται από την κατάσταση και αυτών που προσφέρουν, μεταξύ ασυδοσίας και αυτοθυσίας, δηλαδή. Εάν το κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό πλαίσιο ήταν πιο δίκαιο, εάν όλοι απολάμβαναν τα ίδια δικαιώματα και εκπλήρωναν τις ίδιες υποχρεώσεις, ο δυναμισμός, τα ταλέντο, η έμπνευση του καθενός θα πολλαπλασιαζόταν προς το συλλογικό όφελος. Τώρα το χάος εξουδετερώνει το καλό, γιγαντώνει το κακό, διώχνει τους νέους και την ελπίδα, σπαταλάει τις θυσίες και πνίγει κάθε προσπάθεια να σταθούμε στα πόδια μας.  

ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ

.Προσπάθειες και αποτελέσματα

Η αποτελεσματικότητα δεν ιεραρχήθηκε ποτέ υψηλά στο αξιακό σύστημα των Ελλήνων. Θεωρήθηκε κάτι σαν κουσούρι των Φράγκων, οι οποίοι –σε αντίθεση με τους γηγενείς– «δεν ήξεραν να ζήσουν». Επί των ημερών της αριστερής ιδεολογικής κυριαρχίας θάφτηκε ακόμη πιο πολύ. Επειδή αποδείχθηκε ότι ο καπιταλισμός ήταν πολύ πιο παραγωγικός από τον κρατικό σοσιαλισμό, προπαγανδίστηκε η αναποτελεσματικότητα ως στοιχείο αντίστασης στη νεωτερικότητα. Ναι μεν έχουμε το χειρότερο Δημόσιο στην Ευρώπη, αλλά τουλάχιστον οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν υποφέρουν ψυχικώς από την αξιολόγηση. 

Ναι μεν όλοι οι δείκτες της σοσιαλκρατούμενης οικονομίας μας βυθίζονται, αλλά όλοι ξέρουμε ότι «οι άνθρωποι είναι πάνω από τους αριθμούς». Ναι μεν χαντάκωσαν την οικονομία με την επτάμηνη διαπραγμάτευση (αυτή με τα πουκάμισα έξω) αλλά τουλάχιστον «προσπαθήσαμε», ασχέτως αν καταλήξαμε σε χειρότερες καταστάσεις.

Πάνω σε αυτή τη σύγχυση μεταξύ προσπάθειας και αποτελεσματικότητας βασίζονται και οι ιταμές αιτιάσεις του υπουργού Προστασίας του Πολίτη Νίκου Τόσκα ο οποίος, εκεί που χρωστάει στο ΠΑΣΟΚ, ζητάει και το βόδι. Μετά τη 17η επιτυχή επίθεση των μπαχαλάκηδων εναντίον των γραφείων ενός κόμματος, δηλώνει περιχαρής ότι «ο χώρος φυλάσσεται». Δηλαδή, πώς ακριβώς φυλάσσεται και οι άλλοι καίνε κάθε λίγο και λιγάκι το κτίριο; 

Τι σόι προστασία είναι αυτή και κινδύνευσε η σωματική ακεραιότητα ενός βουλευτή; Κι επειδή, όπως διαβάζουμε στο βιογραφικό του, ο απόστρατος κ. Τόσκας «διοίκησε την 25η τεθωρακισμένη ταξιαρχία (2.500 άτομα και 500 άρματα και οχήματα) στην Ξάνθη», φαντασθείτε τον ταξίαρχο να δηλώνει «εγώ διέθεσα πέντε τεθωρακισμένα. Δεν φταίω που έφτασαν οι Τούρκοι στη Λαμία...».

Δυστυχώς στην Ελλάδα τα αυτονόητα χρειάζονται διαρκώς επεξήγηση. Ο κ. Τόσκας (όπως αναφέρει και ο τίτλος του) δεν είναι «υπουργός Κατανομής Αστυνομικού Προσωπικού», ούτε «υπουργός Προσπάθειας Προστασίας του Πολίτη». Είναι είναι υπουργός Προστασίας του Πολίτη και εκ της προστασίας που προσφέρει κρίνεται. Στην περίπτωση του ΠΑΣΟΚ απέτυχε. 

Τελεία και παύλα. Δεν είναι δουλειά του ΠΑΣΟΚ να φυλάει τα γραφεία του, ούτε του υπουργού να δηλώνει ότι εγώ διέθεσα τόσους αστυνομικούς και αμαρτία ουκ έχω. Δουλειά του είναι να φέρνει αποτελέσματα, τα οποία είναι ορατά και μετρήσιμα. Και το μέτρο είναι να μην καίγεται κάθε λίγο και λιγάκι η Χαριλάου Τρικούπη. Είναι τόσο δύσκολο να το καταλάβουν οι νεοσυριζαίοι;

Δεν γνωρίζουμε γιατί ο υπουργός απέτυχε, κι ούτε –ως πολίτες– πρέπει να μας νοιάζει. Δεν τον πληρώνουμε για να εξηγεί τους λόγους αποτυχίας του· πόσο δε μάλλον να ζητάει και τα ρέστα, όταν χρωστάει την Προστασία που οφείλει ως υπουργός να παράσχει. Οι Ελληνες φορολογούμενοι τον πληρώνουν για να λύνει προβλήματα. Αν δεν μπορεί, ας παραιτηθεί για να προσπαθήσει κάποιος άλλος. Αν μπορεί, ας το κάνει, χωρίς ταρατατζούμ και ηρωικές ανακοινώσεις του στυλ «η εγχείρηση επέτυχε, αλλά ο ασθενής απεβίωσε». 

Και εν τω μεταξύ να ζητήσει συγγνώμη για την προηγούμενη αβελτηρία του. Αυτή η λογική τού ναι μεν χαντάκωσα την οικονομία, αλλά διαπραγματεύτηκα σκληρά επί 17 ώρες πρέπει κάποτε να τελειώνει. Και στην πολιτική, πέρα από τις «προσπάθειες» (πραγματικές ή επικοινωνιακές), κάποια στιγμή πρέπει να μετράνε τα αποτελέσματα. 

 ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ

.Βρυξέλλες: «Η ποιότητα πάνω από την ταχύτητα στην αξιολόγηση»

Οι συζητήσεις στην Αθήνα την προηγουμένη εβδομάδα μεταξύ της κυβέρνησης και των εκπροσώπων των θεσμών πήγαν «σχετικά καλά» σύμφωνα με ευρωπαίο αξιωματούχο αλλά στο Εurogroup  της Πέμπτης δεν θα υπάρξουν αποφάσεις. 

Ο ίδιος δεν διευκρίνισε πότε θα επιστρέψουν οι θεσμοί στην Αθήνα αλλά ούτε πότε θα κλείσει η αξιολόγηση. «Αυτό που έχει σημασία είναι η ποιότητα  πάνω από την ταχύτητα», είπε χαρακτηριστικά αλλά εξέφρασε την ελπίδα να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση σύντομα.

Για να κλείσει η αξιολόγηση πρέπει να υπάρξει συμφωνία σε μία σειρά από θέματα και όχι μόνο στα δημοσιονομικά και το ασφαλιστικό, δήλωσε ο ίδιος αξιωματούχος και τόνισε ότι το ταμείο ιδιωτικοποιήσεων θα πρέπει να έχει τεθεί σε λειτουργία πριν το τέλος της αξιολόγησης. Η σύσταση του συγκεκριμένου ταμείου είναι πολύ σημαντική για μία σειρά από κράτη μέλη και χρειάζεται μεγάλος όγκος νομοθεσίας για να ολοκληρωθεί.

Όσον αφορά το ασφαλιστικό είπε ότι «βρισκόμαστε σε δρόμο σύγκλισης αλλά οι διαφορές παραμένουν». Συγκεκριμένα, παρόλο που έχει γίνει πρόοδος στο ασφαλιστικό υπάρχουν ακόμα θέματα όπως το πόσα χρόνια θα πρέπει κάποιος να έχει δουλέψει για να έχει πρόσβαση σε πλήρη σύνταξη, το ζήτημα των ποσοστών αναπλήρωσης και το θέμα του πως συνδέεις το σύστημα με την μαύρη αγορά εργασίας, καθώς το σύστημα πρέπει να ενθαρρύνει την επίσημη εργασία, να είναι ελκυστικό», ανέφερε. Η συζήτηση για το ασφαλιστικό είπε «ήταν αρκετά ειλικρινής».

Όσον αφορά την υιοθέτηση νέων μέτρων ο ίδιος αξιωματούχος είπε ότι τα τελικά στοιχεία για το 2015, μόλις τώρα πέρασαν στα χέρια των θεσμών που θα κρίνουν τι πρέπει να γίνει. Ομως τόνισε ότι έτσι και αλλιώς έχει συμφωνηθεί με την ελληνική κυβέρνηση ότι το 1% του ΑΕΠ για το 2016 θα είναι μέτρα που ακόμα δεν έχουν συγκεκριμενοποιηθεί.

Σε ερώτηση κατά πόσο το θέμα της πολιτικοποίησης του δημόσιου τομέα από την ελληνική κυβέρνηση αποτελεί πρόβλημα, ο υψηλόβαθμος αξιωματούχος είπε ότι αποτελεί θέμα ζωτικής σημασίας.«Είχαμε πολλούς διορισμούς και πολλές απογοητεύσεις από υπουργεία της πρώτης γραμμής που δεν πήραν στα σοβαρά την ελληνική δέσμευση του Ιουλίου (για αποπολιτικοποίηση της δημόσιας διοίκησης) και αυτό είναι ευφημισμός» λέει χαρακτηριστικά για να τονίσει ότι υπάρχει δυσαρέσκεια στις Βρυξέλλες για το συγκεκριμένο θέμα.

Όσον αφορά το θέμα της απόστασης που χώριζε τους ίδιους τους θεσμούς και κυρίως την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ο ίδιος αξιωματούχος είπε ότι από όσο γνωρίζει υπήρξε μία καλή συζήτηση και πολύ συχνά σε τεχνικά ζητήματα μπορεί να ξεκινάς «από διαφορετικά σημεία αλλά πλέον έχουμε προχωρήσει σε σημείο σύγκλισης».